30 Haziran 2012 Cumartesi

Güle güle Kaptan!

Baba canın mı sıkılıyor! “Evet Teo” Neden ağlıyorsun baba! “Kaptan gitti oğlum!” Nereye gitti baba! Uzaklara bebeğim! Döner bir gün baba! "O yoldan dönülmez bebeğim!" Ama babalar ağlamaz kii! Offf…Bazen yazmak istersin yazamazsın konuşmak istersin de konuşamazsın! İşte öyle bir durumdayım değerli Hocam Barbaros Gönençgil telefonla aradı “Necmettin Akten Hocamızı kaybettik!” dedi. Ayaktayım, oturuyorum, uzanıyorum, ruh gibiyim! Lojistikle ilgili kitabımın ön sözünü yazacaktın ya Hocam! Keşke “ben hastayım çocuk” deseydin Hocam! Kötü günlerimizde el vererek yanımızda olan değerli insan aynı zamanda Türkiyenin profesör unvanlı ilk kaptanıydı! Yönetim kurulu arkadaşımdı! Hocamdı, denizciliğin piriydi! Dünya Gazetesi yazarıydı, Estambul'daki bazı üniversitelerde öğretim görevliliği yapıyordu. 
          Yetişebilirsem pazartesi günü İstanbul Moda camii’ne helalleşmeye geliyorum Hocam! Ruhunuz şad olsun, mekânınız cennet olsun Necmettin Hocam! Ailenize ve yakınlarınıza baş sağlığı ve sabır diliyorum.