13 Nisan 2013 Cumartesi

Bu Bir Veda Yazısıdır!


Zincirlikuyu Mezarlığı
"Her canlı ölümü tadacaktır" yazar İstanbul Zincirlikuyu Mezarlığı'nda. Ananemiz vefat etti, kendisini perşembe günü toprağa verdik. Ne hikâyeler dinledim ne hikâyeler! Hey gidi günler hey! Ankara Adnan Ötüken’de ilkokul. İstanbul’da Dame de Sion koleji, İsviçre yılları. İkinci dünya savaşı, yurda maceralı dönüş. Tam 93 yıl yaşadı ve neredeyse dünyanın her yerini gezdi. Doğum gününe 5 gün kala dünyaya gözlerini kapadı. Her ziyaretimde "Allah uzun ömürler versin anane" derdim "Oğlum böyle söyleme bu bana beddua gibi artık, huzur içinde gitmek istiyorum" derdi. Ve dileği gerçekleşti.

Herkese şunu tavsiye ederim, koşmayın dünyanın ardından. Hayat göz açıp kapayıncaya kadar geçip gidiyor. Perşembe gün mezarlıkta sonsuz bir dinginlik hissettim o gökdelenlerle mezar taşları o kadar tezat içindeki. Estambul içinde başka bir İstanbul.

Zincirlikuyu Mezarlığı ve Morgu

Morg'da cenaze teslimi için bekliyorum. Mezarlık da İstanbul kadar yoğun. Ölümü bile koşturmacalı insanın. Cenaze karışmasın diye dikkatlice etiketlere bakıyorsun. Hani o yeşil cenaze arabaları var ya işte ona cenaze yakını olarak biniyor ve İstanbul sokaklarına çıkıyorsun. Herkes görmemezlikten geliyor. Evine geliyorsun, apartman camlarda, akrabaların evin önüne gelmiş, cenaze arabasındaki tabut son kez evi görüyor ve son kez dua ediyor. Haliyle arkada 10 araçlık bir trafik hemen daaat daaat sabır yok. İbret alan da yok!

Müslüm Baba'nın mezarı nerede?

Sonra musalla taşı ve toprak. Mezarlığı geziyorum. Her türden insan var. Unvanını mezar taşına yazan, holdingini mezar taşına kazıttıran, hatta şirket logolu mezar taşları bile var. Bir ara yağmur yağıyordu ıslanmamak için bir selvi ağacının altına saklandım. Hemen yanıbaşımda kimin mezarı vardı dersiniz? Müslüm Baba. Bu arada Müslüm Gürses'in soyadının Akbaş olduğunu öğrenmiş oldum. Hayranları mezar taşına yazılar yazmışlardı tuhaf duygular içindeyim. Sakıp Sabancı'nın mezarını da gördüm holding binası gibi girişi var, anıt mezar olmuş anlayacağınız.

Ananenin mezarı tam caddeye bakıyor. Yani otobüse binsen mezarı görüyorsun. Dede zamanında tapusunu almış ve sonunda kavuştular. İnsan sağ iken mezar tapusu alır mı demeyin. Benden size tavsiye alın dursun eninde sonunda lazım olacak. Nur içinde yat Anane. Allahın bir insana bağışlayacağı en iyi ömürlerden birini yaşadınız. 

Nur içinde yat anane, üzülerek de olsa parantezi kapatıyorum Anane(1921-2013).  Ben de seni seviyorum Anane. Elveda Anane!
Ruhun şad olsun.